Basket and witches czyli sposób na uratowanie polskiej koszykówki
Kopiowanie i publikowanie wyłącznie za zgodą autora - gks1959@wp.pl
O autorce
Czarownice basketu - Spis treści
Sceny erotyczne z życia emerytów
Warto przeczytać także "Kobiecy power"!
Rozmaitości wierszem i prozą
Wałbrzych, Górnik i ja
Fantazje okołowałbrzyskie
Żyłam sobie w PRL-u - Spis treści
Archiwum newsów (kliknij)
Ostatni komentarz: No właśnie, po co w takiej sytuacji opieka społeczna...
dodany: 2025.08.08 17:46:30
przez: Stefan
czytaj więcej
Ostatni komentarz: …. Bardziej zwróciłabym uwagę na brudne stopy kobiety, aniżeli na brudna sierść psa.
dodany: 2022.03.30 20:12:36
przez: Diane
czytaj więcej
Ostatni komentarz: super...szkoda, że nie napisałaś jaki kościół w Wałbrzychu. PIsz dalej na na koniec roku książka. ja swoją szykuję na i półeocze...
dodany: 2021.01.18 11:09:17
przez: obba
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Świetne...gratuluję...czas na książkę.
dodany: 2021.01.15 08:45:03
przez: adam
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Mój tata też należał do ZBOWiD-u. Pełnił tam jakaś funkcję. Wspominal, że do ZBOWiD-u dla korzyści materialnych zapisują się osoby, których w tamtych czasach nie było na świecie. 😊
dodany: 2020.11.14 09:25:09
przez: Bozena
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Boże, który mieszkasz w Wałbrzychu.............
Wspaniałe!!!
dodany: 2019.03.20 19:01:12
przez: Darek
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Super! Bardzo miło się czyta
dodany: 2017.01.06 22:01:25
przez: Jan
czytaj więcej
2025: grudzień(3) | sierpień(1) | czerwiec(1) | luty(1) | styczeń(1)
2024: grudzień(4) | październik(2) | wrzesień(2) | czerwiec(1) | maj(1) | marzec(1) | luty(1) | styczeń(2)
2023: listopad(5) | październik(2) | wrzesień(3) | sierpień(2) | kwiecień(1) | marzec(1) | luty(2) | styczeń(2)
2022: grudzień(1) | wrzesień(1) | sierpień(2) | lipiec(3) | kwiecień(1) | marzec(1)
2021: październik(1) | wrzesień(3) | lipiec(2) | maj(2) | kwiecień(2)
2020: listopad(5) | październik(14) | maj(3)
2019: sierpień(2) | luty(2) | styczeń(2)
2018: listopad(2) | wrzesień(4) | lipiec(2) | czerwiec(2) | maj(5) | kwiecień(2) | marzec(3)
2017: lipiec(1) | kwiecień(2)
2016: grudzień(1) | wrzesień(4)
2015: listopad(6) | lipiec(3) | kwiecień(4) | luty(4)
2014: grudzień(2) | lipiec(1) | maj(1) | marzec(2)
2013: lipiec(1) | czerwiec(1) | kwiecień(3)
2012: listopad(1) | październik(1) | lipiec(2) | marzec(3)
2011: grudzień(2) | październik(2) | czerwiec(3) | maj(2) | marzec(3) | styczeń(2)
2010: czerwiec(3) | kwiecień(2)
2009: listopad(23)
Znaleziono 1 newsów
GRAŻYNA KULESZA SZYPULSKA - MÓJ GÓRNIK
Cofnijmy na kilka chwil wskazówki zegara. Grażyna Kulesza Szypulska przywraca pamięć o czasach minionych. Jej osobista opowieść dla tych nieco starszych czytelników będzie nostalgiczną podróżą do pięknej przeszłości, a dla tych odrobinę młodszych cenną wycieczką edukacyjną. Gdy Górnicy święcili triumfy, nie było internetu, telewizyjne relacje z wydarzeń sportowych raczkowały, a przekaz opierał się na słowie pisanym. Autorka w swojej pasjonującej opowieści ocala bohaterów lokalnej koszykówki od zapomnienia. Za sprawą swojego niezwykłego przywiązania do biało-niebieskich barw daje im nowe, drugie życie. Dla wielu, w tym dla mnie, który przyszedł na świat rok po ostatnim mistrzostwie Polski Górnika, historia Cioci Grażynki, bo tak ją przecież wszyscy nazywamy, przedstawia obraz, będący dopełnieniem sprawozdań naszych rodziców i dziadków. O tym, jak pięknie to kiedyś było. Obraz wałbrzyskiego basketu sprzed lat, do niedawna zakurzony i niewyraźny, odżył, ponownie nabierając barw.
Dominik Hołda
"Wałbrzych dla Was"
Tygodnik "WieszCo"
(drugie miejsce w internetowym TURNIEJU JEDNEGO WIERSZA IM. ANNY KAJTOCHOWEJ w 2025 roku)
( Opowiadanie zajęło drugie miejsce w konkursie „Szczawieńskie palmy, paprocie i marzenia" w 2026r. )
Jestem z wałbrzyskich biedaszybów,
z miasta,
co jest moją
ziemią obiecaną,
krainą wiecznego szczęścia
i światłem wieczności.
Wyróżnienie w VII Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Alfreda Borkowskiego w Ciechanowie w 2026 roku.
czytaj więcejPiosenka aktorska to akurat nie było to, co Anna lubiła najbardziej. Nie mówiła, że jej się to nie podoba się, bo przecież przyszła i siedziała na widowni. Ale to nie jej klimat. Dlaczego więc przyszła? Po pierwsze wzięła ją tu koleżanka. Po drugie koncert był za darmo. Po trzecie jako emerytka wyznawała zasadę, iż musi wychodzić z domu, bo w domu ludzie umierają. Z tego też powodu była częstą bywalczynią wszelkich koncertów, spotkań autorskich i wernisaży, na które wstęp była darmowy. Czasami oczywiście płaciła za bilet, ale to już musiała być impreza w jej klimacie, premiera dobrego filmu, spotkanie z bardzo ciekawym człowiekiem, ciekawym oczywiście dla niej lub koncert jazzowy. Po warunkiem, że byłby to jazz tradycyjny.
czytaj więcej