Gdy zejdzie z boiska
zamilkną fanfary.
Kilka kuponów od życia
jeszcze utkwi w kieszeni.
Skończy się czas celebrytów.
Sława rozpłynie się
Pod prysznicem we własnym M.
W kolejce do lekarza
Stary kibic poklepie po ramieniu.

Pamiętasz tamten czas….
Pamiętasz tamten mecz…

Nie pamiętam.
To było tak dawno….

- Dobrze, przyjmę go, to ciekawy przypadek... - doktor Zofia, specjalistka od psychologii i psychiatrii, otworzyła kalendarz - Pojutrze o piętnastej może być? Czekam.
Odłożyła telefon, zamknęła kalendarz z listami pacjentów. Usiadła w fotelu i drobnymi łykami piła kawę. Zaczęła myśleć o owym ciekawym przypadku w postaci nowego pacjenta, którego ma przyjąć, oglądając równocześnie drugą część „Terminatora”.
Parę dni temu zjawiła się u niej koleżanka z dawnych lat. Obie mieszkały w wałbrzyskiej dzielnicy Nowe Miasto i chodziły do podstawówki na Psim Polu. Maria pracowała w opiece społecznej. Zajmowała się głównie bezdomnymi starając się przywrócić ich społeczeństwu. Nie było to trudne. Bezdomni nie zalegali już na dworcach, nie żebrali pod restauracjami. Stanowili coraz mniejszą grupę w mieście. Łatwiej było ich ogarnąć i pilotować ich życie. Może właśnie dlatego trafiła na wyjątkowy przypadek?