Frodo poczuł chłód. Odetchnął zimnym powietrzem. Otworzyć oczy czy nie? Bał się tego, co mógł zobaczyć. Ostatnim widokiem zapisanym w jego pamięci była wielka pajęczyca Szeloba. Uciekał przed nią, gdzieś dalej był Sam, potem poczuł ukłucie, nawet nie wiedział, w którą część ciała i nadeszła ciemność.
Teraz jest zimno i twardo. „Gdzie jestem? Żyję czy już umarłem?” Ostrożnie podniósł powieki. Jak przez mgłę ujrzał czarną błyszczącą ścianę i zbliżającą się istotę na dwóch nogach. Ork? Hobbit? Człowiek?

Zapis rozmów telefonicznych ze źle zainstalowanego podsłuchu. Wyciąg z tajnych akt wiadomych służb specjalnych. Przechowywane w celu... mogą się w przyszłości przydać.

Gadające: Anna (kryptonim A) i Beata (kryptonim B)

rozmowa 8 czwartek
A: Cześć! Możesz gadać?
B: Raczej ciebie słuchać. Mogę. Nawijaj. Zapewne o swoim sąsiedzie zza ściany.
A: No, skąd wiesz?
B: Bo to twoja jedyna atrakcja na tych wczasach. Znalazł żonę?
A: Chyba nie. Dziś znowu dzwonił. I znowu o tych dzieciach. Biedne dzieciaki. Tata im dupę obrabia. Teraz skarżył się na córkę. Że niby nie dobra, że on ją tak kocha, a ona ma tatusia w dupie. Ale znowu nic nie wskórał. Kolejny telefon, ale całkowita zmiana taktyki. Teraz dzieci były w porządku, ale on samotny, opuszczony przez los, życie i ZUS, bo emerytura niska. Gdyby tak dwie niskie emerytury połączyć... Chyba jednak pani nie miała na to ochoty, bo wykonał kolejny telefon. Tym razem mówił o samotności po śmierci żony. Bardzo wiarygodnie. Nareszcie coś normalnego. I umówił się z panią. Miał kupić ciasta dietetyczne, bo pani na diecie. Ciekawe, co z tego wyniknie
B: Zadzwoń!