Miejsce akcji - przedział w pociągu PKP lub TKL lub Inter jakimś tam, gdzieś na torach w Polsce
Czas akcji - wystarczający
Bohaterki - Kasia, Basia, Marysia
Bohaterowie - brak

Opowieść Kasi, w podróży miłośniczki bułek z żółtym serem, „bo nie zaśmierdną”

Opowieść Basi, miłośniczki kawy z termosu podczas podróży

- Zagórze Śląskie... też mam stamtąd wspomnienia....Byłam w Jedlinie Zdroju w sanatorium. Takie małe śląskie miasteczko, jedno sanatorium, kameralna atmosfera. Żyliśmy jak rodzina na wczasach. Spacery, dyskusje, potańcówki....I jak w rodzinie potworzyły się z nas pary. Ja tworzyłam ją ze Zdzisiem, starym kawalerem z licznymi przypadłościami: prostata, kręgosłup, wątroba.... jak to w sanatorium bywa. Zdzisio był niesamowity. Prawił piękne komplementy. Zachwycał się zachodem słońca, pełnią księżyca i deszczem uderzającym o szyby. Wtedy recytował Staffa:

Opowieść Marysi, która nie chce, ale musi jeździć pociągami:

- Jasne, albo pół litra i ćwiartka kurczaka, albo jakaś bajka...tacy to już oni są. Myślą, że jak emerytka samotna to na byle co poleci. Tacy to już oni są. Kandydat na mego towarzysza życia nie odbiegał od schematu.
To była klasyczna randka w ciemno. Kolega koleżanki zareklamował swego kolegę: amerykańska emerytura, własny dom, zadbany ogród, Audi, wysoki, przystojny i oczywiście zdrowy. Żadnych raków, prostat, zgagi czy bolących zębów. Brzmiało zachęcająco. I wyglądało też zachęcająco. Srebrny niemiecki metalik zajechał pod mój blok. Wysiadł z niego wysoki przystojny szpakowaty mężczyzna.
- Czy to z panią mnie umówiono?
- Czy to z panem mnie umówiono? – wymieniliśmy pytania i zaśmialiśmy się oboje.
- Zapraszam do środka – otworzył drzwi auta – Gdzie pani sobie życzy, by pojechać?