„Babie lato” według Józefa Chełmońskiego….

TRYPTYK
I

Dziewczyna:

Dziś nie ma babiego lata.

W powietrzu są
alergeny
zaobrączkowane ptaki
dziura ozonowa
F-16.

Pozostała jedynie dziewczyna
leżąca na łące po melioracji.

Patrzy w niebo.

I marzy
o białym aucie
z zachodnią rejestracją,
które nigdy nie wjedzie
na łąkę.

Ma za niskie zawieszenie.

II

Pies:

Ustawili mnie tyłem do widowni.
Nie widzę oczu patrzących
na mój tyłek.

Stają za moimi plecami.
Zachwycają się
grubą kobietą
i plączącymi się nitkami.

Nie widzą swego
wiernego przyjaciela
na czterech łapach,
którego oswoili,
zabierając mu wolność.

Jestem brzydki.

Mam zeza.

Zwiotczałe mięśnie.

Brudną sierść.

Popsute zęby.

Nawet szczekać nie mogę.

Biała pajęczyna zamknęła mi pysk.


III

Babie lato:

Otulało łąkę.
Przykrywało barwy jesieni.
Kładło puch na oczy.
Dotykało dłoni.
Głaskało ramię.
Łaskotało pod pachami.

Unosiło się.
Snuło.
Wędrowało.

Było cieniem upału.

Znikło.

Wiadomo - zima...