Basket and witches czyli sposób na uratowanie polskiej koszykówki
Kopiowanie i publikowanie wyłącznie za zgodą autora - gks1959@wp.pl
O autorce
Czarownice basketu - Spis treści
Sceny erotyczne z życia emerytów
Warto przeczytać także "Kobiecy power"!
Rozmaitości wierszem i prozą
Wałbrzych, Górnik i ja
Fantazje okołowałbrzyskie
Żyłam sobie w PRL-u - Spis treści
Archiwum newsów (kliknij)
Ostatni komentarz: No właśnie, po co w takiej sytuacji opieka społeczna...
dodany: 2025.08.08 17:46:30
przez: Stefan
czytaj więcej
Ostatni komentarz: …. Bardziej zwróciłabym uwagę na brudne stopy kobiety, aniżeli na brudna sierść psa.
dodany: 2022.03.30 20:12:36
przez: Diane
czytaj więcej
Ostatni komentarz: super...szkoda, że nie napisałaś jaki kościół w Wałbrzychu. PIsz dalej na na koniec roku książka. ja swoją szykuję na i półeocze...
dodany: 2021.01.18 11:09:17
przez: obba
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Świetne...gratuluję...czas na książkę.
dodany: 2021.01.15 08:45:03
przez: adam
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Mój tata też należał do ZBOWiD-u. Pełnił tam jakaś funkcję. Wspominal, że do ZBOWiD-u dla korzyści materialnych zapisują się osoby, których w tamtych czasach nie było na świecie. 😊
dodany: 2020.11.14 09:25:09
przez: Bozena
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Boże, który mieszkasz w Wałbrzychu.............
Wspaniałe!!!
dodany: 2019.03.20 19:01:12
przez: Darek
czytaj więcej
Ostatni komentarz: Super! Bardzo miło się czyta
dodany: 2017.01.06 22:01:25
przez: Jan
czytaj więcej
2025: grudzień(3) | sierpień(1) | czerwiec(1) | luty(1) | styczeń(1)
2024: grudzień(4) | październik(2) | wrzesień(2) | czerwiec(1) | maj(1) | marzec(1) | luty(1) | styczeń(2)
2023: listopad(5) | październik(2) | wrzesień(3) | sierpień(2) | kwiecień(1) | marzec(1) | luty(2) | styczeń(2)
2022: grudzień(1) | wrzesień(1) | sierpień(2) | lipiec(3) | kwiecień(1) | marzec(1)
2021: październik(1) | wrzesień(3) | lipiec(2) | maj(2) | kwiecień(2)
2020: listopad(5) | październik(14) | maj(3)
2019: sierpień(2) | luty(2) | styczeń(2)
2018: listopad(2) | wrzesień(4) | lipiec(2) | czerwiec(2) | maj(5) | kwiecień(2) | marzec(3)
2017: lipiec(1) | kwiecień(2)
2016: grudzień(1) | wrzesień(4)
2015: listopad(6) | lipiec(3) | kwiecień(4) | luty(4)
2014: grudzień(2) | lipiec(1) | maj(1) | marzec(2)
2013: lipiec(1) | czerwiec(1) | kwiecień(3)
2012: listopad(1) | październik(1) | lipiec(2) | marzec(3)
2011: grudzień(2) | październik(2) | czerwiec(3) | maj(2) | marzec(3) | styczeń(2)
2010: czerwiec(3) | kwiecień(2)
2009: listopad(23)
Znaleziono 2 newsów
Nie myślę…
Brak inspiracji i motywacji.
Szare komórki w szarym płynie
odpoczywają w błogim lenistwie.
Nie myślę…
W czas pełni i nowiu.
Głowę mam wyjątkowo lekką,
kark wcale mnie nie boli.
Nie myślę…
Papier biały i czysty.
Smakuje mi każda kawa,
ciepły alkohol mile podrażnia.
Nie myślę…
Bez pytań i wątpliwości.
Potępia mnie ważna filozofia,
rozkazuje zmusić mózg do myślenia.
Może pomyślę…
Póki co….
cieszę się życiem.
Księżyc w pełni świecił nad palmiarnią. Odbijał blask czystych szyb i próbował przebić się do wnętrza poprzez brudne. Dotarł też do niewielkiej budy dla psa i dyskretnie zaglądał do środka.
Reksio przeciągnął się leniwie. Ziewnął. Wyszedł na zewnątrz. Napił się wody z kolorowej miseczki, o której zawartość dbali pracownicy palmiarni. Usiadł i pilnie nasłuchiwał.
Oczekiwał gości. I to nie byle jakich. Zagranicznych. Z Czech miał przybyć Krecik, z Niemiec – Piaskowy Dziadek, a z Rosji – Wilk i Zając. Wszystkich łączyła wspólna przeszłość, a obecnie wspólne problemy.
(drugie miejsce w internetowym TURNIEJU JEDNEGO WIERSZA IM. ANNY KAJTOCHOWEJ w 2025 roku)
( Opowiadanie zajęło drugie miejsce w konkursie „Szczawieńskie palmy, paprocie i marzenia" w 2026r. )
Jestem z wałbrzyskich biedaszybów,
z miasta,
co jest moją
ziemią obiecaną,
krainą wiecznego szczęścia
i światłem wieczności.
Wyróżnienie w VII Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Alfreda Borkowskiego w Ciechanowie w 2026 roku.
czytaj więcejPiosenka aktorska to akurat nie było to, co Anna lubiła najbardziej. Nie mówiła, że jej się to nie podoba się, bo przecież przyszła i siedziała na widowni. Ale to nie jej klimat. Dlaczego więc przyszła? Po pierwsze wzięła ją tu koleżanka. Po drugie koncert był za darmo. Po trzecie jako emerytka wyznawała zasadę, iż musi wychodzić z domu, bo w domu ludzie umierają. Z tego też powodu była częstą bywalczynią wszelkich koncertów, spotkań autorskich i wernisaży, na które wstęp była darmowy. Czasami oczywiście płaciła za bilet, ale to już musiała być impreza w jej klimacie, premiera dobrego filmu, spotkanie z bardzo ciekawym człowiekiem, ciekawym oczywiście dla niej lub koncert jazzowy. Po warunkiem, że byłby to jazz tradycyjny.
czytaj więcej