Utwór zakwalifikowany do finału konkursu zorganizowanego przez Społeczny Komitet Opieki nad Starą Rossą w 2022 roku.

 

W noc Dziadów
Stary Guślarz
ostrożnie stąpa
po ziemi pełnej przeszłości.

Szuka duchów
potrzebujących
ziaren gorczycy,
dotyku ludzkiej dłoni
i ziemskiego posiłku.

A stary cmentarz milczy...

Nad grobem Lelewela
unoszą się wielbiciele
Jego historii.
Ci, którzy sprowadzili go
tu po śmierci.

Historia ludzkości jest wystarczająco gorzka.

Przy Matce i Sercu Syna
czuwają zastępy żołnierzy
ginących w imię
ich słusznej idei.

Nie potrzebują ludzkich dłoni.

Zniszczone grobowce,
pokryte mchem mogiły,
śpią cicho
snem wiecznym.

Nie myślą o jadle.

Zmęczony wędrówką
Stary Guślarz
siada przy Czarnym Aniele,
strzegącym szczątków młodości.

Wzdycha ciężko
nad niedolą śmierci.

Ta przychodzi i zabiera.

Jest milczeniem,
które krzyczy
czarną barwą.