Marioli.... - „Gdzieśkolwiek jest, jesliś jest...”
J. Kochanowski

Są pogrzeby, na które iść wypada.
Są pogrzeby, na które iść musisz.
Są pogrzeby, na których nie chcesz być.
Są pogrzeby, o których nie chcesz wiedzieć.

Moje miasto jest dziś smutne,
bo są pogrzeby, na które iść wypada.

Z wysokiego wzgórza
mroczny dzień
przytłacza zimnem,
a szarość zamyka słońce.

W moim mieście panuje dziś żal,
bo są pogrzeby, na które iść musisz.

W czerwonej urnie
jest życie skończone,
co spocznie
w mokrej zieleni.

Moje miasto otacza dziś mgła z parujących łez,
bo są pogrzeby, o których nie chcesz wiedzieć.

W rzeczywistości zastanej,
ukrywam się po cichu
ucieczką do budynków,
zamkniętych w prostokącie ulic.

Moje miasto oddycha dziś bólem,
bo są pogrzeby, o których nie chcesz wiedzieć.

Ostatnim wysiłkiem duszy
próbuję zagłuszyć rozpacz.
W kieliszku wódki
chcę utopić moje miasto,
co przytłacza mnie dziś beznadzieją.

Bo są pogrzeby.