Sens życia małych miasteczek
zamyka się w kwadracie.

Z jego kątów prostych wypływają ulice
kończące się
na łące i w polu.

Czasami mają dopływy – uliczki,
których bieg wyznacza
obszar terenu prywatnego
wyznaczonego przez geodetę.

Na środku przekątnych jest skwer,
zniszczone ławki
i drzewa zamieszkałe przez stado złośliwych wron.

Kościół stoi na jednym z boków kwadratu.

Pozostałymi zawładnęły piętrowe kamieniczki
zwane tu dumnie domami.

Władza zamieszkała w dopływie,
stawiając sobie dom z wielkiej płyty.
Miejsko - Gminny Dom Kultury też wyemigrował
poza kwadrat.

Policja i lekarz zamknęli się na wylotówce.

Autobus przyjeżdża od lat
w to samo miejsce.
Zabiera nielicznych.
Przywozi niewielu.

Reszta podróżuje własnymi autami
do wielkiego miasta,
gdzie nie ma kwadratu,
gdzie brak głównych rzek i ich dopływów,

gdzie świat jest zupełnie inny.